1. Θυμάσαι την πρώτη σου φορά στη σχολή;
Στα τέσσερα, στη σχολή θεάτρου, ένιωθα βασιλιάς σε παλάτι από ροζ τούλι. Ήμουν το μόνο αγόρι ανάμεσα σε πολλά κορίτσια.
2. Τι σημαίνει για σένα το θέατρο σήμερα;
Δέκα χρόνια θέατρο κι ακόμα νιώθω ενθουσιασμό όταν ανεβαίνω στη σκηνή. Αισθάνομαι ενθουσιασμό, άγχος… και μια περίεργη οικειότητα με κοστούμια που δεν θα φορούσα ποτέ έξω ( όπως αυτό μιας γιαγιάς χωριάτισσας)
3. Ποιο ρόλο δεν θα ξεχάσεις ποτέ και γιατί;
Ο αγαπημένος μου ρόλος ήταν όταν υποδύθηκα έναν μαγκάκο μορφονιό στο grease. Τα κορίτσια κοιτούσαν να με φάνε λες και ήμουν το τελευταίο κομμάτι πίτσας.
4. Πώς σε έχει βοηθήσει το θέατρο στην καθημερινότητά σου;
Το θέατρο με έκανε πιο θαρραλέο, μου τόνωσε την αυτοπεποίθηση και με βοήθησε να μιλάω σε κοινό δίχως άγχος.
5. Αν μπορούσες να πεις κάτι στο “μικρό εαυτό σου” του νηπιαγωγείου, τι θα του έλεγες;
Μην σταματήσεις το θέατρο διότι θα σου προσφέρει δεκάδες πολύτιμα πράγματα. Και να θυμάσαι πως ναι μεν η σκηνή είναι ένα μαγικό μέρος, αλλά η μαγεία αρχίζει από σένα.
O Νίκος Κεφαλάκης είναι μαθητής λυκείου και μέλος της Θεατρικής Ομάδας Εφήβων της Ανέμης.
